Ruimte voor je verhaal
in OLVG
Ruimte voor je verhaal in OLVG
Hoe maak je van een ziekenhuiskapel een plek van ontmoeting, bezinning én gemeenschapsvorming? In OLVG in Amsterdam is dit al 3 jaar gaande. Space for Grace heeft het team geestelijk verzorgers geholpen de kapellen van het ziekenhuis nog meer te maken tot plekken waar niet alleen gebeden wordt, maar waar ook geleefd, geluisterd en verbonden wordt. Twee teamleden, Elsbeth Littooij en Joost Verhoef, vertellen hierover.
Van hapsnap naar verbinding
Tijdens de coronapandemie vielen veel activiteiten stil. “Het werd allemaal wat hapsnap”, blikt Joost terug. “Toen zijn we gaan zoeken naar manieren om er weer wat beweging in te krijgen. Misschien konden we wel iets nieuws opbouwen.” Dat werd het begin van een proces van gemeenschapsopbouw, geïnspireerd en ondersteund door Space for Grace.
“Onze vraag was: kunnen we rondom de kapellen gemeenschappen vormen?”, vertelt Elsbeth. “Onze kerndoelgroep zijn natuurlijk de patiënten. Maar we merkten dat ook buurtbewoners, medewerkers en vrijwilligers zich betrokken voelen. In vieringen ervaren patiënten weer even dat ze mens zijn, in verbinding met andere mensen.”
Ruimte voor je verhaal
Onder begeleiding van Space for Grace werd stap voor stap gebouwd aan een nieuwe structuur. Een nieuw logo werd ontworpen, met het labyrint, dat in de vloer van de kapel in Oost te vinden is, als beeldmerk en de treffende pay-off: ‘Ruimte voor je verhaal’. Die zin groeide uit tot leidraad. “Niet alleen in een-op-eengesprekken, maar ook in het grotere verband van een dienst, een concert of een bijeenkomst over zingeving”, zegt Elsbeth. “We creëren ruimte waarin verhalen verteld en gehoord kunnen worden.”
Een goed voorbeeld is de zeer succesvolle ‘troosttaartenbakwedstrijd’, georganiseerd in de ‘Memento Mori Maand’ rond Allerzielen. “Het klinkt luchtig, maar ook daar kwamen verhalen los”, zegt Joost. “En mensen hebben het er nog steeds over.” Tijdens zo’n maand worden in de Onze Lieve Vrouwe Kapel, OLVG Oost, allerlei activiteiten georganiseerd, variërend van concerten tot kunstprojecten. “We begonnen ooit met een thematische week”, legt Elsbeth uit. “Maar met hulp van een projectmanager groeide dat uit tot een hele maand. Space for Grace stimuleerde ons bij dit zoeken naar nieuwe vormen en mogelijkheden zodat het naast ons werk van geestelijk verzorger plaats kan blijven vinden.”
Kunst, geloof en kwetsbaarheid
Een ander bijzonder moment was een expositie van vilten kunstwerken van kunstenaar en oncologisch patiënt Erik Alkema, met de titel Diamonds Are Forever. “Daaromheen organiseerden we een gesprek met twee andere kunstenaars”, vertelt Elsbeth. “Dat werd een kwetsbare, bijzondere ontmoeting waarin kunst, geloof en persoonlijke verhalen samenkwamen.”
De verbinding met andere partijen groeit ondertussen ook gestaag. “Bijvoorbeeld met The Spirit of Amsterdam, waarin kunstenaars samenwerken met gebedshuizen. Zo werd ook onze kapel onderdeel van een groter netwerk.” Dit najaar wordt weer gezamenlijk afgesloten met The Spirit of Amsterdam, waarbij een kunstwerk in opbouw ontstaat samen met bezoekers, en dat blijft hangen tot in januari 2026.
Geen gemeenschap, toch gemeenschap
“Het mooie is: we bouwen aan een gemeenschap die eigenlijk geen vaste gemeenschap is”, zegt Elsbeth. “Maar rondom vieringen en activiteiten ontstaan er telkens nieuwe verbanden.” Ook medewerkers worden betrokken. “Bij het taarten-event hadden we een heel diverse groep mensen bij elkaar”, herinnert Joost zich. “Het loonde echt de moeite. En elke keer leren we weer wat werkt en wat niet.”
De kapel trekt mensen aan, merkt Elsbeth. “Er zijn patiënten en bezoekers die zeggen: ‘Ik kom altijd even naar de kapel’. Die ruimte heeft aantrekkingskracht – en wij willen daaraan betekenis geven met onze activiteiten.”
Ook in de kapel op locatie West gebeurt het nodige, al is daar minder ruimte om zelf te programmeren. Toch ontstaan er ook daar bijzondere initiatieven, zoals projecten met basisscholen uit de buurt.
Verdieping en vertrouwen
Wat het project hen persoonlijk gebracht heeft? “Voor mij is het vertrouwen in de leiding van God verdiept”, zegt Elsbeth. “Er is hard gewerkt, maar het voelt ook als genade. Je ziet wat er gebeurt als mensen tot hun recht komen. Ze zijn niet alleen patiënt.”
Joost sluit zich daarbij aan: “Het is een verrijking. We zijn hier op een bijzondere plek. En het project herinnert eraan dat we allemaal mens zijn, allemaal kinderen van God. Allemaal delen we in die menselijke vragen, noden, mogelijkheden en kansen. Maar dat vraagt wel om vormgeving. De Geest zoekt plekken waar iets kan gebeuren. Dat willen we helpen faciliteren.”
De katholieke wortels van Space for Grace stonden het interreligieuze karakter van hun werk nooit in de weg. “Bij het eerste gesprek was er meteen zoveel helderheid en positiviteit”, aldus Joost. “Andere projecten waren ook ontzettend inspirerend. Er was veel herkenning.”
Wens voor de toekomst
Wat hopen ze voor de toekomst? Joost: “Dat het ziekenhuis zich er steeds bewuster van wordt dat je met patiënten te maken hebt, met mensen met verhalen. Door echt te luisteren kun je als ziekenhuis groeien.” Elsbeth herkent dat. “De verandering is al merkbaar. Laatst zei een arts: ‘Ik was al op weg naar de auto, maar een collega zei: je moet echt even langs de kapel.’”
OLVG: een gemeenschap in beweging, met ruimte voor het verhaal van iedereen.
